Wiersz o żabie

WIERSZ:

Ptaszek sobie frunie z dala,
w górze słońce zapierdala,
żaba dupę w wodzie moczy.
Kurwa! Co za dzień uroczy!

Analiza wiersza:
Analizowany wiersz to jednozwrotkowa, trzywersowa kompozycja z rymem sylabowym i równomiernie rozłożonym akcentem. Podmiot liryczny wyraża w nim głębokie zadowolenie z otaczającego świata, emanując kwitnącym stoicyzmem i szczęściem, które w dzisiejszym, pełnym chaosu świecie może przynieść jedynie bliskość przyrody. Nawet fragment żaby zanurzony w błękicie wody staje się dla niego powodem do euforii. Szybko poruszające się słońce symbolizuje wczesne lato, czas, gdy świat zwierzęcy budzi się z zimowego letargu. Puenta wiersza jest jasna i czytelna, oddając złożoność i dynamikę ruchu słońca, które przecież nie jest bytem ludzkim.

Warto zwrócić uwagę na obecność wulgaryzmów, które wskazują na ludowe korzenie poety oraz jego głęboką więź ze społeczeństwem. W mojej interpretacji autor pragnie tym utworem wyrazić wdzięczność środowisku, w którym się wychował, za trud i poświęcenie włożone w jego edukację. Szkoda, że współczesna poezja tak rzadko obfituje w utwory o tak pogodnym i optymistycznym nastroju!

Strona główna – Inne teksty – Kawały – Darmowy gry – Memy – Śmieszne Obrazki – Zagadki