– Czym będzie wyraz „chętnie” w zdaniu: „Uczniowie chętnie wracają do szkoły po wakacjach.”?
Zgłasza się Jasio:
– Kłamstwem, panie profesorze!
-
-
Wpada facet do sklepu:
–Dzień dobry! Jest cukier w kostkach?
–Niestety nie ma.
–A jakaś inna skromna bombonierka dla teściowej? -
Starsza pani przyszła na wizytę kontrolną do lekarza.
– No i jak się pani czuje, babciu? – zapytał lekarz.
– Znacznie lepiej, ale mam pytanie: czy już mogę zaczynać wchodzić po schodach?
– Tak, babciu, już można.
– Chwała Bogu! Bo wchodzenie do mieszkania na trzecim piętrze po rynnie było dla mnie strasznie męczące. -
Na ławce w parku siedzi starszy pan i gorzko płacze. Podchodzi do niego przechodzień i pyta:
– Dlaczego Pan płacze?
– Synku, mam 75 lat. Dwa tygodnie temu ożeniłem się z najpiękniejszą dziewczyną w okolicy, ma 22 lata, świetnie gotuje, kochamy się, kiedy tylko chce, a wieczorami czyta mi książki…
– To brzmi cudownie, więc co się stało?
– Nie pamiętam, gdzie mieszkam! -
Do baru wchodzi para starszych ludzi, około dziewięćdziesięciu lat.
Babcia siada przy stoliku, a dziadek idzie zamówić zestaw: napój, hamburger i frytki. Po powrocie siada, nalewa do dwóch kubków równo po połowie napoju, dzieli frytki na dwie idealnie równe porcje, a następnie nożem kroi hamburgera na pół. Całą tę scenę z czułością obserwuje młody mężczyzna. W końcu wzruszony podchodzi i pyta:
– Przepraszam, że przeszkadzam, ale może zamówić dla państwa drugi taki zestaw?
Babcia z uśmiechem odpowiada:
– Bardzo miło z pana strony, ale dziękujemy. Jesteśmy małżeństwem od siedemdziesięciu lat i zawsze dzielimy się wszystkim po równo.
Młodzieniec odchodzi, ale zauważa, że babcia siedzi cicho i nie je, podczas gdy dziadek zajada się jedzeniem. Podchodzi więc ponownie i pyta:
– Przepraszam, ale dlaczego pani nie je?
– Bo czekam na nasze wspólne zęby – odpowiada spokojnie babcia. -
Przychodzi Asystent ds. Personalnych do swojego szefa z pokaźnym plikiem dokumentów:
– Zrobiłem wstępną selekcję. To są dokumenty osób, z którymi warto się spotkać, spełniają wszystkie kryteria.
Szef bierze plik dokumentów, odmierza połowę i wyrzuca do kosza. Drugą część oddaje podwładnemu:
– Z tymi ludźmi się spotkamy.
Oniemiały Asystent pyta:
– Jak to? Ależ oni wszyscy spełniają kryteria …
– Proszę Pana, – przerywa szef – nam tu nie potrzeba ludzi, którzy mają pecha.